Warto Zobaczyć

Właśnie przekroczyłeś wrota strzegące dostępu do miasta i nie możesz się doczekać słynnego wąwozu, który doprowadzi cię wprost do serca Petry. Uwaga!- zbytni pośpiech sprawi, że przeoczysz wiele reliktów przeszłości np.: ogromne Dżiny Baetyli (uosobienia nabatejskich bogów), wolno stojące obeliski i wykuty w skale trawers odprowadzający wodę podtapiającą wąwóz w czasie gwałtownych, ulewnych deszczów. Na tej krótkiej drodze możesz jeszcze ujrzeć Grobowiec z Wężem, Statuę Orła, a już u samego wejścia do kanionu Al Siq- pozostałości Triklinium oraz Łuku Triumfalnego.

Nabatejczycy niezwykle starannie wybrali miejsce swej siedziby. Wąwóz do niej prowadzący- to wąska gardziel między piętrzącymi się na wys. 80m. skalnymi ścianami. Możesz pokonać go pieszo, na koniu albo wielbłądzie i przywołać do wyobraźni czasy, gdy przemierzały tę drogę karawany objuczone towarami (np. jedwabiem, kadzidłem). Kupcy strudzeni daleką podróżą do Chin, Syrii czy Arabii, znajdowali wytchnienie i odpoczynek w przyjaznej i gościnnej Petrze. Drogę przez Siq możesz przebyć również, siedząc wygodnie w małej bryczce ciągnionej przez konia.

Twoja podróż przez kręty, wąski Siq dobiega końca, ale dopiero tu czeka cię wielkie przeżycie. Twoim oczom ukaże się widok, który już w 1812r. wprawił w zachwyt J.L. Burckhardta.

Na końcu Siq ujrzysz, powoli wyłaniającą się, wykutą w różowej skale, zachwycającą fasadę Skarbca (Al Khazna). Ozdobiona jest fryzami o zawiłej linii, rzeźbami i dekoracyjnymi wzorami. Wieść gminna niesie, iż sam faraon przechowywał tu swe skarby, lecz zdaniem archeologów jest to mauzoleum króla nabatejskiego- Aretasa IV (9 p.n.e.-40 n.e.).

To miejsce kultu religijnego położone jest na wzniesieniu z rdzawo-czerwonego piaskowca. Ma ono płaski, prostokątny szczyt, z wykutymi z trzech stron ławkami. Stronę zachodnią zajmuje ołtarz z kamieniem, na którym składano ofiary i wyżłobione w podłożu niecki, w których zbierała się krew ofiary oraz woda do mycia dla kapłanów. Aby dotrzeć do tego miejsca musisz pokonać kilkaset schodów (stąd nazwa miejsca), ale trud się opłaca, bo panorama ze szczytu jest zachwycająca.

Parę kilometrów na płd.-zach. od Petry leżą góry Sharah. Na najwyższej z nich, zwanej Górą Aarona, w XIIIw. Mamelucki sułtan Al Nasir Mohammad wybudował świątynie. Wzniósł ją ku upamiętnieniu śmierci Aarona, który był bratem proroka Mojżesza. Zmarł on w Jordanii i został pochowany w Petrze, na górze Hor, zwanej od tamtej pory Górą Aarona (Jabal Harun). Postać Aarona kojarzona jest z błogosławieństwem danym mu przez Boga: ''Niech cię Pan błogosławi i strzeże, niech cię obdarzy swą łaską. Niech zwróci ku tobie oblicze swoje i niech cię obdarzy pokojem.''
(Księga Liczb 6, 24-26).

Został on wybudowany w Iw. n.e., za króla Aretasa IV. Wykuto go w zboczu wzniesienia, służącego składaniu ofiar, zwanego Wysokim Miejscem. Widownia podzielona jest poziomymi pasażami na trzy sektory, a te przecięte są siedmioma ciągami schodów, wiodących na samą górę. Audytorium może pomieścić ponad 4tys. widzów.

Nazwę swą zawdzięcza- umieszczonemu na szczycie- ornamentowi w kształcie urny. Grecko-bizantyjska inskrypcja na ścianie informuje, że komnata pierwotnie będąca królewskim grobem, została zamieniona na kościół przez biskupa Jasona w 447r.

W cieniu dzikiego, liczącego 450 lat drzewa pistacjowego, znalazło swe miejsce nimfeum, czyli rzymska fontanna. Miejsce jest dogodnie zlokalizowane, bowiem w pobliżu amfiteatru i targowiska. Fontannę zasilała woda ze zbiornika po drugiej stronie doliny.

Ulica ta, jako taka, została wybudowana przez Nabatejczyków. Za Rzymian została wyremontowana i ozdobiona kolumnadą.

Inaczej świątynia Uzzy. Stoi na żółtym bloku piaskowca, wysokim na 23m. Wiodą do niej marmurowe schody. Uzza utożsamiana z grecką boginią płodności Afrodytą wraz z Baal Shamanem są patronami tej świątyni. Przyjmuje się, że wzniesiono ją w Iw. n.e.

Musisz pokonać 800 wykutych w kamieniu schodów, aby się tu dostać. Choć to duży wysiłek- warto go dokonać. Jeśli wolisz, możesz tę drogę pokonać na koniu lub osiołku. Budowla ta służyła w późniejszych czasach jako chrześcijańska kaplica, o czym świadczą wyryte na tylnej ścianie krzyże.

Petra sama w sobie jest muzealnym okazem sztuki w kamieniu. Niemniej jednak, na terenie miasta znajdują się jeszcze dwa muzea prezentujące różne aspekty Petry i jej dziejów. Są to: Archeologiczne Muzeum i Nabatejskie Muzeum. Oba wystawiają znaleziska archeologiczne z okolicy oraz dają wgląd w historię Petry i kulturę nabatejską.

Z tyłu, za klasztorem, na szczycie góry jest ''Koniec Świata''. Roztacza się stamtąd oszałamiająca panorama doliny Musa. Zainspirowany widokiem, możesz tam spędzić wiele godzin medytując.

Wędrując pieszo po dolinie natkniesz się na wiele grobowców, z których na szczególną uwagę zasługują: Renesansowy, Rzymskiego Żołnierza, Uneishu, Pałacowy, Jedwabny i Koryncki. Zachowało się ponad 500 grobów, dając nam wgląd w rytuały pogrzebowe mieszkańców Petry. Dowiedz się- np. od przewodnika- co mówią zdumiewające napisy na tych obiektach.

W wiosce Al Beidha (Wadi Musa), kilka kilometrów od Petry- stolicy nabatejskiej, leży jej miniatura. Do niej także trzeba się przedzierać przez skalne pęknięcia przypominające wąwóz Al Siq. W Małej Petrze, usytuowane są świetnie zachowane grobowce.